Beeldraffinement

'Veel mensen vormen zich een idee van een situatie (nieuws bijvoorbeeld) aan de hand van beeld. Met een pc die op internet is aangesloten kunnen miljoenen beelden worden binnengehaald en ook in andere media neemt het aantal beelden sterk toe: meer televisiezenders, meer geïllustreerde tijdschriften, reclamedrukwerk en ook in de openbare ruimte zijn steeds meer afbeeldingen te zien. En veel beeldmakers worden steeds geraffineerder in het gebruiken van de overtuigingskracht die beelden hebben. Wat hebben beelden dat woorden niet hebben?'

‘Beelden hebben iets wat hun in de concurrentie om aandacht een zeker voordeel oplevert. Ze zijn verleidelijker, ze lijken toegankelijker, directer en universeler dan woorden te zijn. Wat maakt beelden uniek?'

- Uit: 'De plaatjesmaatschappij - Essays over beeldcultuur’ / door Warna Oosterbaan.

Wat doe ik precies als ik een informatieve film maak? Zoals ik heb gedaan voor de film 'Stedenbouwkundig Plan Omgeving Amstelstation' in 2009? Ik interview mensen; peil de meningen en uiteenlopende belangen rondom het plan. Ik belicht het plan van zoveel mogelijk kanten. Ik doe dit open minded, vanuit een echte interesse. Maar ik ben niet objectief.

Want... Ik wil graag dat mensen hun mening goed (en bondig) kunnen verwoorden, in heldere taal, spontaan, overtuigend. Ik vraag van mijn geïnterviewden nogal wat mediabewustzijn. En als dat niet meteen lukt probeer ik het ze bij te brengen. Ik overdrijf daarmee de werkelijkheid - als regisseur. Ik sta open voor alle meningen, standpunten en belangen, ik neem ze zeer serieus, maar ik monteer ze vervolgens niet objectief achter elkaar. Want ik wil ook dat mensen bij de vertoning 15 minuten blijven kijken, ik wil onderhoudend zijn. Ik schipper tussen objectiviteit en de wens een film te maken als een goed lopend verhaal. Dwz de inhoud te vertalen naar een verhaal dat leuk is om naar te kijken.

Een film is als een betoog waarin je als maker, samen met een editor en in de geest van een opdrachtgever, een inhoud (de werkelijkheid?) stuurt. Ik moet daarbij een complexe, gelaagde, discussie over een onderwerp in 15 minuten vangen, liefst nog korter! Ik wordt geacht de werkelijkheid zeer geconcentreerd weer te geven.

Ik hou van humor, grappen, drama en vooral van authentieke mensen. Dus niet teveel rationeel gepraat. Dat is dodelijk voor een film. Ik film het liefst met mooi licht en gebruik graag muziek: beeld en muziek zet ik in om de film aantrekkelijk te maken. Mooie beelden en muziek nemen de kijker mee, als het ware in een andere wereld. Ik schilder de werkelijkheid met de camera. Dat is weer de werkelijkheid overdrijven. Zo gebruik ik filmische middelen om mensen mee te nemen in een filmisch verhaal.

En toch hoor ik eigenlijk nooit: zo is het niet.

Ik zie wel dat bezoekers van de inspraakavond vervolgens muisstil naar de film kijken. Daar waar mensen doorgaans verwikkeld raken in tumultueuze, emotionele discussies over 'voor' en 'tegen'.

En die aandacht... dat is weer iets dat in de werkelijkheid niet vaak voorkomt. Geraffineerd?